Page 197 of 247 FirstFirst ... 97 147 187 193 194 195 196 197 198 199 200 201 207 ... LastLast
Results 1,961 to 1,970 of 2462

Thread: Δαι μουσικές (daeman's tunes)

  1. #1961
    Senior Member daeman's Avatar
    Join Date
    Apr 2008
    Location
    anywhere I lay my head
    Posts
    23,002
    Gender
    Male
    Θησαυρός το αρχείο του Μαξ Ρόουτς! Αχ, και να 'μουν από μια μεριά να τα σκαλίζω όλα αυτά, να τα ψαχουλεύω και να βρίσκω και να χάνομαι...

    Quote Originally Posted by Costas View Post
    Ενδιαφέρον το παραπάνω! (Ποια τραγουδάει στο 12μετρο; )
    Η Sigma Fay —κατά κόσμον Ευτυχία Αθανίτη, αδερφή της Κατιάνας Μπαλανίκα και σύζυγος του Λουκά Σιδερά (Wikipedia, για όσους δεν ξέρουν τον ντράμερ των Aphrodite's Child κι έναν από τους κορυφαίους ντράμερ στην Ελλάδα από τη δεκαετία του '60 και δώθε)— η οποία νωρίτερα εμφανιζόταν μαζί με την αδερφή της και τον Γιώργο Μαρίνο, τον Κώστα Τουρνά και άλλους.

    Το 1979 που έγινε εκείνη η ιστορική για τα δεδομένα του ελληνικού ροκ συναυλία στου Ζωγράφου, κυκλοφόρησε το πρώτο της LP ως Sigma Fay, με τίτλο Love's fool και κομμάτια ντίσκο η οποία μεσουρανούσε εκείνη την εποχή, και το 12ιντσο Tonight / Cha cha / Love's fool:



    Το 1980 βγήκε το σινγκλ της "Να Λες Σ' Αγαπώ" και το 12ιντσο "Χρόνια πολλά" με τον Σιδερά και τον Μάκη Σαλιάρη, το 1981 το LP Dead Line και το 1983 το μάξι σινγκλ You're The Drug In My Life / Alien Child σε στυλ ιταλοντίσκο, που κυκλοφόρησε στη Γαλλία και την Ιταλία. Αργότερα πέρασε από τους Iron Loko Band και μετά έγινε η φωνή των Diesel που δημιούργησε το 1987 ο Σιδεράς μαζί με τον Δημήτρη Δασκαλοθανάση στο μπάσο και έναν άλλο κορυφαίο, τον κιθαρίστα Γιάννη Δρόλαπα:

    Rock Machine - Diesel



    Στο Blues Medley παραπάνω, το «δωδεκαμετράκι ποτ πουρί» που έλεγε ο θείος Νώντας, συμμετέχει και ο Παύλος Σιδηρόπουλος που τότε δεν είχε γίνει ακόμα ο μύθος που είναι σήμερα, ήταν όμως ήδη ο Πρίγκιπας, και φαντάζεσαι τον ενθουσιασμό μας που τον ακούγαμε και τον βλέπαμε από τόσο κοντά, δεκαπεντάχρονα ροκάκια που μόλις τότε ξετσούμιζαν, διψασμένα για λάιβ και μάλιστα από ντόπιους μουσικούς, και ιδίως μετά από κείνη τη συναυλία, κυριευμένα από εφηβικά όνειρα να ζήσουν κι αυτά κάποτε μια τέτοια μέρα, όχι μόνο στις κερκίδες σαν θεατές αλλά κι από την άλλη πλευρά, πάνω στη σκηνή. Μερικοί το κατάφεραν, έστω και για λίγο, έστω και περιστασιακά, ενώ κάποιοι από τους θεατές εκείνης της συναυλίας το παλεύουν και το πετυχαίνουν ακόμα και σήμερα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη —πέρα από την όποια μουσική αξία εκείνης της συναυλίας, την έμπρακτη απόδειξη ότι είχαμε κι εμείς στην Ψωροκώσταινα άξιους μουσικούς ικανούς για μια τέτοια συνεργασία και την εφήμερη ελπίδα ότι ίσως να ακολουθούσαν κι άλλες τέτοιες μαζώξεις που θα οδηγούσαν σε κάτι όχι τόσο εφήμερο— αυτό ήταν και το μεγαλύτερο όφελος που προέκυψε από κείνη την ημέρα, το μπόλιασμα νέων παιδιών με την ακαταμάχητη, ανίατη λαχτάρα να γίνουν μουσικοί ή να ασχοληθούν γενικότερα με τη μουσική, έστω και στη δύσκολη και εκ των πραγμάτων περιορισμένη ελληνική ροκ πραγματικότητα.

    Στα εφηβικά μας όνειρα βέβαια δεν κυριαρχούσε μόνο αυτή η λαχτάρα· για αρκετό καιρό πρωταγωνιστούσε και η παρουσία και η φωνή της Sigma Fay, κάτι ευνόητο για αγόρια σ' αυτή την ηλικία, στα ντουζένια τους.

    Τριβίδι 1: τη συναυλία την οργάνωσε το 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Ζωγράφου (με αρχικό σκοπό να βγάλουν χρήματα για την πενταήμερη τα τελειόφοιτα παιδιά της έκτης τάξης) που συστεγαζόταν στα σχολικά κτήρια στο Τέρμα Ζωγράφου δίπλα στην Πολυτεχνειούπολη με το δικό μας, το 1ο, κι ενώ οι περισσότεροι μαθητές του 1ου πετούσαμε τη σκούφια μας και ζητούσαμε να βοηθήσουμε κι εμείς όπως μπορούσαμε στη διοργάνωση, μερικοί ανεγκέφαλοι αρνήθηκαν επειδή λέει δεν ήθελαν να βοηθήσουν τους «άλλους», τους αντίπαλους στην παραδοσιακή, ανόητη κόντρα μεταξύ των μαθητών συστεγαζόμενων σχολείων. Χαρακτηριστικό της μικροπρέπειας και της μικρομυαλιάς μας, του να ψοφήσει η κατσίκα αφού είναι του γείτονα, ακόμα κι αν πίνω κι εγώ απ' το γάλα.

    Τριβίδι 2: στη μεγάλη φωτογραφία στο οπισθόφυλλο του δίσκου είμαι κι εγώ αλλά δεν διακρίνομαι, κοντός γαρ και κρυμμένος από τους δυο ψηλούς της παλιοπαρέας μου που φαίνονται πιο καθαρά. Επίσης, ενώ η συναυλία ξεκίνησε το απόγευμα πριν νυχτώσει, κάποια στιγμή προς το βραδάκι διαμαρτυρήθηκαν για φασαρία οι περίοικοι (το ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ στου Ζωγράφου είχε στις δύο πλευρές του πολυκατοικίες· κι ακόμα έτσι είναι, αν δεν κάνω λάθος), ήρθε η Αστυνομία από το κοντινό τμήμα ΛΑ' να επιβάλει την τάξιν και να διαφυλάξει τα χρηστά ήθη, ακολούθησε μια μεγάλη διακοπή και οι σχετικές διαπραγματεύσεις, και η συναυλία τελικά συνεχίστηκε με διακριτική αστυνομική παρουσία. Διακριτική ήταν, δεν μπορώ να πω, κι έχω ακόμα μια αμυδρή εικόνα ένστολων να κουνιούνται συγκρατημένα και κλεφτά στον ρυθμό του Woolly Bully στο τέλος.

    Ντισκλέιμερ: Ναι, ο χρόνος όλα τα ωραιοποιεί, τα νιάτα μας όλοι τα θυμόμαστε γλυκά κι ανέφελα, η νοσταλγία κυριαρχεί, η συναυλία ίσως να ήταν καλύτερη μουσικά αν δεν έπαιζαν μόνο διασκευές, ήταν όμως μια από τις λίγες τόσο πετυχημένες συμπράξεις μουσικών που έγιναν εκείνη την περίοδο, παρά τις δυσκολίες στη διοργάνωση και την εκτέλεσή της, κι έχει μείνει σαν σημείο αναφοράς στα μουσικά μας δρώμενα.


    Διά στόματος του γερόκλυκου πια Πουλικάκου για το Crazy Love στου Ζωγράφου:

    «Κάποια μέρα μέσα στον Απρίλιο του 1979 ήρθαν σαν εκπρόσωποι του 2ου Γυμνασίου Ζωγράφου, ο Παναγιώτης και ο Γιώργος και μου πρότειναν να κάνω μια συναυλία στο τοπικό ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ, στις 13 Μαΐου. Σκέφτηκα στην αρχή να πάρω 3-4 μουσικούς που είχα συνεργαστεί και πιο παλιά και να πάμε να παίξουμε. Σιγά-σιγά όμως, χωρίς ακριβώς να το καταλάβω και εγώ μαζευτήκαμε δεκαοχτώ άτομα, άλλοι πιο γνωστοί άλλοι πιο άγνωστοι, μερικοί από τους πιο καλούς μουσικούς ροκ στη χώρα μας. Εντέλει μέσα σε μια εβδομάδα πρόβες, βγάλαμε 16 κομμάτια, πράγμα αρκετά δύσκολο.

    Μερικά από αυτά τα έπαιζα και παλιά με M.G.C και με τον ”Εξαδάκτυλο”. Άλλα δείχνουν παλιές κατευθύνσεις, άλλα καινούργιες. Εν πάση περιπτώσει, στις 13 Μαΐου δεν προλάβαμε καν να στήσουμε τα όργανα, γιατί “ήρθε βροχή, ήρθε μπόρα”. Αναβάλαμε για τις 20 Μαΐου: αφού είχανε στήσει τα μηχανήματα κι ήμαστε έτοιμοι σχεδόν να αρχίσουμε, ήρθε κι άλλη βροχή. Κατόπιν τούτου σχεδόν διαλύσαμε. Ο Τζιμόπουλος (ντραμς) και ο Βαρδής (μπάσο) που ήταν μέχρι τότε μαζί μας, φύγανε για δουλειά, ο πρώτος στη Χαλκιδική και ο άλλος για Παρίσι. Έτσι επιστρατεύτηκαν στη θέση τους ο Βασίλης Ντάλας (μπάσο)
    [στδ. που συνίδρυσε τα Μπουρμπούλια] και ο Λουκάς Σιδεράς (ντραμς). Μπάσο έπαιξε σε μερικά κομμάτια ο κιθαρίστας Νίκος Πολίτης γιατί ο Ντάλας δεν προλάβαινε να τα μάθει όλα. Τέλος, για να αντικαταστήσει τον Πολίτη όταν θα έπαιζε μπάσο, προστέθηκε την τελευταία στιγμή και ο Θοδωρής Παπαντίνας στη ρυθμική κιθάρα. Επίσης πάλι την τελευταία στιγμή προστέθηκε ο Μ. Παπαθεοδώρου, για να μην είναι μοναχικό πνευστό ο Λάκης. Ορίσαμε τελική ημερομηνία τις 10 Ιουνίου, γιατί ήταν η μόνη μέρα που ήμασταν όλοι μαζί κάπως ελεύθεροι. Ως εκείνη τη μέρα καταφέραμε να κάνουμε μόνο δυο πρόβες κι αυτές ποτέ όλοι μαζί. Τέλος, μέχρι να έρθει αυτή η μέρα, μερικοί είχαν πιάσει δουλειά στην επαρχία, κι έτσι ήρθε ο Ντάλας από την Ξάνθη, ο Λεωνίδας από το Ηράκλειο κι ο Δήμης από την Χαλκίδα. Δηλαδή...

    Παίξαμε 18 άτομα, 16 κομμάτια, για τα οποία ποτέ δεν είχαμε κάνει πρόβα όλοι μαζί. Μερικοί μάλιστα δεν είχαν παίξει ποτέ άλλοτε πριν από εκείνη τη μέρα με μερικούς από τους άλλους. Κι έτσι, στις 10 Ιουνίου, στήσαμε τα μηχανήματα αλλά πάλι την τελευταία στιγμή, γιατί πάλι από το πρωί ο καιρός ήταν περίεργος και μερικοί απαισιόδοξοι λέγανε πως πάλι θα βρέξει. Τελικά παίξαμε σε ένα κοινό 2.500 ατόμων που μας βοήθησε από τις πρώτες κιόλας στιγμές με την καλή ατμόσφαιρα που δημιούργησε. Αν τα χειροκροτήματα ακούγονται λίγο χλωμά και ξέμακρα είναι γιατί δεν έφταναν μικρόφωνα να έχουμε γυρισμένα προς τον κόσμο.

    Δεν βάλαμε “κονσέρβα” στο στούντιο, τα αφήσαμε έτσι. Μοναδική παραφωνία το μπουκάλι που πέταξε κάποιος και που το ακούμε να σπάει στα πόδια των παιδιών που είναι στα φωνητικά, μετά το Till the End of the Day, επισύροντας τη γενική κατακραυγή. Δεν ήταν βέβαια δυνατόν να μπούνε όλα τα κομμάτια στο δίσκο, πάντα με την πολύτιμη βοήθεια του Στ. Γιαννακόπουλου καταφέραμε να βολέψουμε σχεδόν 26′ σε κάθε πλευρά, με κίνδυνο να χάσουμε λίγο από την ποιότητα του ήχου στη χάραξη. Βέβαια τα κομμάτια δεν είναι άψογα, έχουν γίνει και δυο τρεις ψιλοδιορθώσεις στο στούντιο (αυτά εξ άλλου όλοι τα κάνουνε) αλλά είναι ένας δίσκος LIVE.”


    Και:

    «Είμαστε στο 1979, τα πρωτοσέλιδα γράφουνε με πηχυαίους τίτλους “Στο σκαμνί για φόνο ο Πουλικάκος” και στις αρχές της άνοιξης με πλησιάζουν δύο μαθητές και μου λένε “θέλουμε να κάνουμε μια συναυλία για να βγάλουμε τα έξοδα της εκδρομής. Θα βοηθήσεις;”.

    Τότε μόλις είχα αφεθεί ελεύθερος μετά από ένα χρόνο προφυλάκισης και δέχτηκα αμέσως, γιατί γούσταρα και ήταν και μια καλή ευκαιρία να βγάλω λεφτά για να πληρώσω τους δικηγόρους. Βόλευε και τις δύο πλευρές, δηλαδή. Ξεκινάω και φτιάχνω μία Big Band με 18 μουσικούς, από μέλη του παλιού μου συγκροτήματος “Εξαδάκτυλος” μέχρι τη Sigma Fay, τον Παύλο Σιδηρόπουλο και την Πιέτα – ένα μοντέλο από την Ελβετία, της οποίας μου άρεσαν πολύ τα αγγλικά της γιατί είχαν έντονη γερμανική προφορά.

    Τόπος συναυλίας ορίστηκε το ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ στου Ζωγράφου. Την Κυριακή 13/5/1979 η συναυλία αναβάλλεται λόγω βροχής και η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται και την αμέσως επόμενη Κυριακή. Φτάνουμε στην Κυριακή 10 Ιουνίου και ο καιρός κάνει πάλι τα δικά του. Στο μεταξύ τρεις μουσικοί έχουν φύγει από την μπάντα. Ο ένας για να παίξει κάπου στην Κρήτη, ο άλλος στη Βόρεια Ελλάδα και ο τρίτος στη Χαλκίδα. Λίγες μέρες νωρίτερα στέλνω στους δύο τα εισιτήρια για να ’ρθουν και αυθημερόν παίρνω τον άλλον από Χαλκίδα. Μέχρι τις 5 το απόγευμα δεν είμαστε σίγουροι αν θα γίνει η συναυλία – πάλι μιλάνε για καταιγίδα. Τελικά, τα στήνουμε όλα μέσα σε μια ώρα. Ο κόσμος ήταν πάρα πολύς, σαν όλη η Αθήνα να είχε δώσει ραντεβού. Την επομένη οι εφημερίδες έγραφαν “Το Γούντστοκ της Ελλάδας”, βλακωδώς βέβαια, αλλά ως ένα βαθμό εξέφραζε την κατάσταση εκείνης της βραδιάς. Η ατμόσφαιρα ήταν περίεργη, αλλά προς το καλό. Την ίδια χρονιά ένα μουσικό περιοδικό της εποχής έγραψε “Η Συναυλία της Χρονιάς”. Μάλιστα είχε κινηματογραφηθεί κιόλας από τον Πανουσόπουλο και την Μπέτυ Λιβανού, οι οποίοι τράβαγαν στιγμιότυπα με video. Υπήρχαν και ωραία απρόοπτα. Στο τραγούδι “Σουπερμάρκετ” πετάξαμε στον αέρα νωπά κοτόπουλα. Αλάλαζε το πλήθος. Μετά τη συναυλία διαλέγω μερικά τραγούδια, πλησιάζω τον Μάτσα και του λέω “να βγάλουμε ένα δίσκο”. Και έτσι βγαίνει ο δίσκος “Μήτσος & Σία Live - Crazy Love στου Ζωγράφου”».

    http://www.athensvoice.gr/the-paper/...οιτητών

    Η σύνθεση της μπάντας: Νίκος Πολίτης, Βασίλης Ντάλας, Λεωνίδας Αλαχαδάμης, Λουκάς Σιδεράς, Σταύρος Λογαρίδης, Άσπη Πολίτη, Άγγελος Μαστοράκης, Λάκης Διακογιάννης, Μάκης Παπαθεοδώρου, Δήμης Παπαχρήστου, Τεντ Παπαντίνας, Δημήτρης Πολύτιμος, Ράντι Μακίνον Άντριου κ.ά.

    Η λίστα των κομματιών:
    1. Gimme Shelter / 2. Till The End Of The Day / 3. Little Queenie / 4. Christian Life / 5. Στο σουπερμάρκετ / 6. Jean Genie (Σταύρος Λογαρίδης) / 7. Piece Of My Heart (Sigma Fay ή Ευτυχία Αθανίτη) / 8. Σκόνη, πέτρες, λάσπη / 9. Purple Haze / 10. Good Times, Bad Times / 11. Crazy Love / 12. Woman To Woman / 13. Jesus Is Just Alright / 14. Blues Medley (α) Last Night (β) Stormy Monday (Ευτυχία Αθανίτη) (γ) The Day You Left Me (Παύλος Σιδηρόπουλος) / 15. Υπάρχω / 16. Chameleon / 17. Wooly Bully

    Κι άλλο ένα από τότε, το εκτός προγράμματος Chameleon του Χέρμπι Χάνκοκ, κυρίως για τις φωτογραφίες που περιέχει το βίντεο:

    Θεωρητικά, θεωρία και πράξη είναι το ίδιο πράγμα. Στην πράξη, όμως, διαφέρουν.
    When this you see, remember me and bear me in your mind, let all the world say what they may, speak of me as you find.

  2. #1962
    Senior Member Costas's Avatar
    Join Date
    Feb 2008
    Location
    Athina, Greece
    Posts
    7,508
    Gender
    Male
    Πω πω! Κι άλλα τέτοια άρθρα!
    Τας λεωφόρους οδούς φεύγων επί τας ατραπούς βάδιζε, αψευδεῖ δε προς άκμονι χάλκευε γλῶσσαν.
    Εμπληξία γαρ η άλογος φιλανθρωπία.
    Souffle sur tes braises pour rester vivant.

  3. #1963
    Senior Member Costas's Avatar
    Join Date
    Feb 2008
    Location
    Athina, Greece
    Posts
    7,508
    Gender
    Male
    Τας λεωφόρους οδούς φεύγων επί τας ατραπούς βάδιζε, αψευδεῖ δε προς άκμονι χάλκευε γλῶσσαν.
    Εμπληξία γαρ η άλογος φιλανθρωπία.
    Souffle sur tes braises pour rester vivant.

  4. #1964
    Senior Member daeman's Avatar
    Join Date
    Apr 2008
    Location
    anywhere I lay my head
    Posts
    23,002
    Gender
    Male
    ...
    Where have all the flowers gone? - Pete Seeger



    Where have all the flowers gone
    Long time passing
    Where have all the flowers gone
    Long time ago
    Where have all the flowers gone
    The girls have picked them every one
    When will you ever learn?
    Oh, when will you ever learn?

    Where have all the young girls gone
    Long time passing
    Where have all the young girls gone
    Long time ago
    Where have all the young girls gone
    They've taken husbands every one
    When will you ever learn?
    Oh, when will you ever learn?

    Where have all the young men gone
    Long time passing
    Where have all the young men gone,
    Long time ago
    Where have all the young men gone
    They're all in uniform
    When will we ever learn?
    Oh, when will we ever learn?


    Where have all the soldiers gone
    Long time passing
    Where have all the soldiers gone
    Long time ago
    Where have all the soldiers gone
    Gone to graveyards every one
    When will they ever learn?
    When will they ever learn?

    Where have all the graveyards gone
    Long time passing
    Where have all the graveyards gone
    Long time ago
    Where have all the graveyards gone
    Covered with flowers every one
    When will we ever learn?
    When will we ever learn?

    “I had been reading a long novel —”And Quiet Flows the Don”— about the Don River in Russia and the Cossacks who lived along it in the 19th century. It describes the Cossack soldiers galloping off to join the Czar’s army, singing as they go. Three lines from a song are quoted in the book: ‘Where are the flowers? The girls plucked them / Where are the girls? They’re all married / Where are the men? They’re all in the army.’ I never got around to looking up the song, but I wrote down those three lines.

    “Later, in an airplane, I was dozing, and it occurred to me that the line ‘long time passing’ —which I had also written in a notebook— would sing well. Then I thought, ‘When will we ever learn.’ Suddenly, within 20 minutes, I had a song. There were just three verses. I Scotch-taped the song to a microphone and sang it at Oberlin College. This was in 1955.

    “One of the students there had a summer job as a camp counselor. He took the song to the camp and sang it to the kids. It was very short. He gave it rhythm, which I hadn’t done. The kids played around with it, singing ‘Where have all the counselors gone? / Open curfew, everyone.’

    “The counselor added two actual verses: ‘Where have all the soldiers gone? / Gone to graveyards every one / Where have all the graveyards gone? / Covered with flowers every one.’ Joe Hickerson is his name, and I give him 20 percent of the royalties.”


    ~ Pete Seeger


    Quote Originally Posted by nickel View Post
    Let the Midnight Special
    Shine her light on him
    Oh, let the Midnight Special
    Shine her ever lovin' light on him

    The Weavers



    John and Alan Lomax, in their book, Best Loved American Folk Songs, told a credible story identifying the Midnight Special as a train from Houston shining its light into a cell in the Sugar Land Prison. They also describe Ledbetter's version as "the Negro jailbird's ballad to match Hard Times Poor Boy. Like so many American folk songs, its hero is not a man but a train." The light of the train is seen as the light of salvation, the train which could take them away from the prison walls. It is highly reminiscent of the imagery of such gospel songs as Let the Light from your Lighthouse Shine on Me.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Midnigh...(song)#History

    Quote Originally Posted by daeman View Post
    One of the most important things which Woody taught me and a lot of others is that you could make a combination between the best of the old and the new; it didn't have to be either one or the other, you can mix them up.

    This machine surrounds hate and forces it to surrender.



    Quote Originally Posted by Costas View Post
    Η τελευταία του ηχογράφηση, το 2012:

    Forever Young - Pete Seeger with the Rivertown Kids (Chimes of Freedom - Amnesty International)



    May you grow up to be righteous
    May you grow up to be true
    May you always know the truth
    And see the lights surrounding you
    May you always be courageous
    Stand upright and be strong
    May you stay forever young
    Forever young, forever young
    May you stay forever young

    May your hands always be busy
    May your feet always be swift
    May you have a strong foundation
    When the winds of changes shift
    May your heart always be joyful
    May your song always be sung
    May you stay forever young

    Forever young, forever young
    May you stay forever young


    You're never too old to change the world...


    The story behind "Forever Young" by Pete Seeger
    Spoiler: 
    Θεωρητικά, θεωρία και πράξη είναι το ίδιο πράγμα. Στην πράξη, όμως, διαφέρουν.
    When this you see, remember me and bear me in your mind, let all the world say what they may, speak of me as you find.

  5. #1965
    Senior Member Earion's Avatar
    Join Date
    Feb 2010
    Location
    Αθήνα, Εξάρχεια (Μουσείο)
    Posts
    6,019
    Gender
    Male
    Να βάλουμε κι αυτό, Δαεμάνε, που έχει πολλή ψυχή;

    Άλλο πληροφορία, άλλο γνώση· άλλο βία, άλλο δύναμη.

  6. #1966
    Senior Member daeman's Avatar
    Join Date
    Apr 2008
    Location
    anywhere I lay my head
    Posts
    23,002
    Gender
    Male
    ...
    Εαρίωνα, ξέρεις ότι έχεις το ελεύθερο σ' αυτό το νήμα, ανεπίσημα καιρό τώρα, πλέον και επίσημα δια του παρόντος :

    Πολύ ωραία η εκτέλεση του Μπόμπι Ντάριν —κι ευχαριστώ, δεν την είχα ξανακούσει— ωστόσο σ' αυτό το παραδοσιακό τραγούδι, όσοι το είπαν κατά καιρούς (και είναι αμέτρητοι) είναι δύσκολο να συναγωνιστούν σε ψυχή τον Λεντ Mπέλι (δύο λέξεις, όπως το έγραφε ο ίδιος), η ηχογράφηση του οποίου το έκανε ευρύτερα γνωστό.

    Βλέπεις, οι στίχοι του αναφέρονται στην ελπίδα του φυλακισμένου να λάμψει πάνω του ο προβολέας του Midnight Special, του τρένου που περνούσε κοντά στις φυλακές Σούγκαρ Λαντ στο Τέξας όπως ερχόταν από το Χιούστον, αφού ένας θρύλος εκείνης της εποχής κι εκείνης της φυλακής έλεγε ότι αν πέσει πάνω σου το φως του, σύντομα θα ελευθερωθείς. Και την πρώτη φορά που το ηχογράφησε για τον Τζον και τον Άλαν Λόμαξ το 1934 (χωρίς αυτούς τους δυο, η μουσική που ακούμε σήμερα ίσως να ήταν εντελώς διαφορετική), ήταν και ο ίδιος φυλακισμένος στην Ανγκόλα της Λουιζιάνας, στη «Φάρμα» όπως την έλεγαν, καταδικασμένος με συνοπτικές διαδικασίες για απόπειρα φόνου, καθώς τον κατηγόρησαν ότι σ' έναν καβγά πήγε να μαχαιρώσει έναν λευκό. Βιωματική λοιπόν η ελπίδα του, και ανάλογη η ψυχή που έβαλε σ' εκείνη την πρώτη ηχογράφηση.



    Well, you wake up in the morning, hear the ding dong ring
    you go a marching to the table, you see the same old thing
    Baby, all I wanna tell ya, I'm like a pork in the pan
    and if you
    say a thing about it, you're in trouble with the man

    Let the midnight special shine a light on me
    Let the midnight special shine it's ever lovin' light on me
    Yes, let the midnight special shine a light on me
    Let the midnight special shine it's ever lovin' light on me

    If you ever go to Houston, then you better walk alright
    You better not stagger and you better not fight
    'Cause sheriff Benson will arrest you, he'll carry you on down
    and if the jury finds you guilty, you're penitentiary bound

    So let the midnight special shine a light on me
    Let the midnight special shine it's ever lovin' light on me

    A yonder comes Miss Rosey, how I wonder did you know
    Well I know about her apron, and the dress she wore
    Umbrella on her shoulder, piece of paper in her hand
    She goes a walkin' to the captain, says I'm losin' my man

    So let the midnight special shine it's light on me
    Let the midnight special shine it's ever lovin' light on me


    Μετά από λίγους μήνες, αφού είχε εκτίσει ήδη το ελάχιστο της ποινής του, ο Λεντ Μπέλι αποφυλακίστηκε λόγω καλής διαγωγής, παρότι για αρκετό καιρό, τόσο ο ίδιος όσο και οι Λόμαξ (ο πατέρας Τζον και ο γιος του ο Άλαν) πίστευαν ότι η απελευθέρωσή του οφειλόταν στο σχετικό αίτημα που είχαν απευθύνει προς τον κυβερνήτη της Λουιζιάνας, γραμμένο στην πίσω πλευρά ενός δίσκου με το «Good Night, Irene», το σήμα κατατεθέν αυτού του θρύλου.


    Από την άλλη —κι επειδή χωρίς τις γυναίκες, όλοι οι άντρες ξέψυχοι θα ήταν— ψυχή σαν της Οντέτας είναι πάλι δύσκολο να βρεθεί, είτε στα νιάτα της:




    είτε στα τελευταία της:



    This great light of hers, let it shine...
    Θεωρητικά, θεωρία και πράξη είναι το ίδιο πράγμα. Στην πράξη, όμως, διαφέρουν.
    When this you see, remember me and bear me in your mind, let all the world say what they may, speak of me as you find.

  7. #1967
    Senior Member Earion's Avatar
    Join Date
    Feb 2010
    Location
    Αθήνα, Εξάρχεια (Μουσείο)
    Posts
    6,019
    Gender
    Male
    Ευχαριστώ, Δαεμάνε

    Να θυμίσουμε ότι η Οντέτ έχει έρθει στην Αθήνα, το καλοκαίρι του 2000, κι έχει τραγουδήσει στο Λυκαβηττό.
    Άλλο πληροφορία, άλλο γνώση· άλλο βία, άλλο δύναμη.

  8. #1968
    Senior Member daeman's Avatar
    Join Date
    Apr 2008
    Location
    anywhere I lay my head
    Posts
    23,002
    Gender
    Male
    ...
    Marquee Moon - Television




    Marquee Moon - Television




    Επειδή απόψε είμαι στο CBGB.
    Θεωρητικά, θεωρία και πράξη είναι το ίδιο πράγμα. Στην πράξη, όμως, διαφέρουν.
    When this you see, remember me and bear me in your mind, let all the world say what they may, speak of me as you find.

  9. #1969
    Senior Member daeman's Avatar
    Join Date
    Apr 2008
    Location
    anywhere I lay my head
    Posts
    23,002
    Gender
    Male
    ...
    Bye Bye Baby (Montage Fatal) - Psycho




    Prisoner




    Killing Games




    Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Psycho

    Οι Psycho είναι ακόμη ένα συγκρότημα που δημιουργήθηκε εκείνα τα "ανήσυχα" χρόνια των αρχών της δεκαετίας του '80. Ιθύνων νους υπήρξε ο Στέφανος Κοτάτης ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τις συνθέσεις, το τραγούδι και τα ντραμς. Η Δώρα Αντωνιάδη, με τα ιδιαίτερα φωνητικά της, έδινε στους Psycho το κάτι παραπάνω και το διαφορετικό από τα άλλα γκρουπ της εποχής, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που συνδύαζε το ροκ, την όπερα και την jazz. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι συνθέσεις εκείνης της εποχής των Psycho ήταν πολύ κοντά στον Klaus Nomi, κάτι στο οποίο συνέτεινε και η ερμηνεία της Αντωνιάδη.

    H πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το 1982, ένα single (WEA ‎– 24 9841-7) που περιείχε μια υπέροχη διασκευή του Psycho Killer των Talking Heads και το Prisoner (σύνθεση του συγκροτήματος). Το single έκανε επιτυχία και το δικό τους Psycho Killer ακουγόταν εκείνη την εποχή περισσότερο από το πρωτότυπο. Στο τέλος της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε και η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά τους με τίτλο Montage Fatal (WEA 229 24 0014-1) σε ενορχήστρωση Σταμάτη Σπανουδάκη, ο οποίος έπαιζε και όλα τα μουσικά όργανα (ακουστική κιθάρα, ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο, τύμπανα, ηλεκτρικό πιάνο, μπουζούκι, μαντολίνο, vocoder, obx-a, korg lambda, korg delta, auto harp).

    Πέντε χρόνια αργότερα (1987) και ενώ η Αντωνιάδη είχε ήδη χαθεί νωρίς (σε τροχαίο) προστέθηκαν στο γκρουπ ο Αντρέας Balzar (πλήκτρα) και η Μαρίνα Δημητρίου (τραγούδι, στίχοι) και κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο "40 days" (FM Records -FM 0050). To 40 days δεν έτυχε της ανταπόκρισης από το κοινό. Λίγο μετά οι Psycho εξαφανίστηκαν από τα μουσικά δρώμενα της χώρας.

    Hints and Tips

    Στο "Prisoner" έπαιζε πλήκτρα ο Gary Wright των Spooky Tooth.

    Η Δώρα Αντωνιάδη (πράλαβε και) κυκλοφόρησε δυο maxi singles (στυλ Italo Disco) ως Αnno Domini. To Singing in the night (1985) και το Can you hear (1986).

    Για την διασκευή του Psycho Killer είχε ειπωθεί ότι είχε ενθουσιάσει ακόμα και τον ίδιο τον David Byrne.

    To άλμπουμ "Montage Fatal" επανακυκλοφόρησε σε CD από την WEA ‎(WEA 24 9841-7)

    Πηγή: http://giusurum.blogspot.gr/2012/07/psycho.html


    Stefanos Kotatis youtube channel
    Θεωρητικά, θεωρία και πράξη είναι το ίδιο πράγμα. Στην πράξη, όμως, διαφέρουν.
    When this you see, remember me and bear me in your mind, let all the world say what they may, speak of me as you find.

  10. #1970
    Senior Member daeman's Avatar
    Join Date
    Apr 2008
    Location
    anywhere I lay my head
    Posts
    23,002
    Gender
    Male
    ...
    Επειδή θυμήθηκα σήμερα τον Αλέξη Ασλάνη και τη μοναξιά του:



    Και φυσικά, τον Νίκο-Αλέξη Ασλάνογλου. «Οι ποιητές είναι πουλιά που πετούν
    Θεωρητικά, θεωρία και πράξη είναι το ίδιο πράγμα. Στην πράξη, όμως, διαφέρουν.
    When this you see, remember me and bear me in your mind, let all the world say what they may, speak of me as you find.

Bookmarks

Bookmarks

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •