ad
Page 1 of 3 1 2 3 LastLast
Results 1 to 10 of 23

Thread: Γ. Μπαμπινιώτη: Λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών στη χρήση τής Ελληνικής

  1. #1
    Administrator nickel's Avatar
    Join Date
    Feb 2008
    Location
    38.113583, 23.862870
    Posts
    47,420
    Gender
    Male

    Γ. Μπαμπινιώτη: Λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών στη χρήση τής Ελληνικής



    Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ
    Λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών στη χρήση τής Ελληνικής

    Α' έκδοση (2014) έγχρωμη
    Σελίδες: 1.080
    Διαστάσεις: 12,5 x 19,5 εκ.
    ISBN: 978-960-9582-07-0
    Βιβλιοδεσία: σκληρό εξώφυλλο
    Εκδόσεις: ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ

    Το παρόν Λεξικό λειτουργεί ως «γλωσσικός σύμβουλος» κάθε ομιλητή τής ελληνικής γλώσσας, παρέχοντας έγκυρες και κατανοητές συμβουλές για κάθε γλωσσική δυσκολία που συναντά (ορθογραφική, σημασιολογική, γραμματική, συντακτική, υφολογική)

    5.500 λήμματα-σχόλια σχετικά με:

    - ΣΥΝΗΘΗ ΛΑΘΗ στη χρήση της γλώσσας
    - ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ στην επιλογή τής κατάλληλης λέξης, τύπου ή σύνταξης
    - ΑΠΟΡΙΕΣ για τις διαφορές σημασίας λέξεων που συγχέονται
    - ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ για ορθές γλωσσικές επιλογές

    Χαρακτηριστικά τού Λεξικού Δυσκολιών και Λαθών:

    - τα λάθη και οι δυσκολίες δίδονται ως λήμματα για ευκολότερη αναζήτηση
    - σε εκτενή συνθετικά σχόλια αναλύονται γλωσσικά φαινόμενα που προκαλούν δυσκολία στον ομιλητή· στα σχόλια αυτά παραπέμπονται και όλες οι λέξεις ή χαρακτηριστικά παραδείγματα λέξεων με ανάλογες δυσκολίες
    - αξιοποιούνται με εύληπτο τρόπο τα πορίσματα τής σύγχρονης γλωσσικής επιστήμης, ώστε να αντιμετωπίζονται οι γλωσσικές δυσκολίες και να γίνονται κατανοητά τα γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα
    - παρέχεται πλήθος παραδειγμάτων, εποπτικών πινάκων και συστηματικών παραπομπών

    http://www.lexicon.gr/lexica/lex_dysk.php

    Στην ιστοσελίδα του Κέντρου θα βρείτε και κάποιες από τις πρώτες σελίδες του Λεξικού (Πρόλογο - Εισαγωγή) και αντιπροσωπευτικά λήμματα.
    Μένω ΕυρώπηΣύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία: δεν οδηγούν πουθενά. (Λ. Κύρκος)Άντε, πέρασε κι αυτό
    ΕΝΑ ΝΗΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΑ. Staying hungry, staying foolish. Το διαδίκτυο βλάπτει όταν δεν σκέφτεσαι.

  2. #2
    Administrator Zazula's Avatar
    Join Date
    Feb 2008
    Location
    127.0.0.1
    Posts
    17,437
    Gender
    Male
    Πολύ ωραία! Αύριο θα είναι πάνω στο γραφείο μου, οπότε μπορείτε από τώρα να δώσετε παραγγελιές για το τι θέλετε να κοιτάξω.

  3. #3
    Administrator nickel's Avatar
    Join Date
    Feb 2008
    Location
    38.113583, 23.862870
    Posts
    47,420
    Gender
    Male
    Διάβασα στην Καθημερινή το παρακάτω κείμενο της Ελένης Μπίστικα για το Λεξικό των δυσκολιών:


    Eφθασε και στο δημοσιογραφικό γραφείο το «Λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών στη χρήση της Eλληνικής» του κ. Γεωργίου Mπαμπινιώτη – όνομα συνώνυμο με την ορθή χρήση της ελληνικής γλώσσας, της τόσο κακοπαθημένης στον γραπτό και στον προφορικό λόγο, με τα MME, ιδίως, να έχουν ανάγκη του «Γλωσσικού Συμβούλου», που είναι και η αποστολή του νέου αυτού λεξικού. Για να μιλούμε και να γράφουμε σωστά Eλληνικά, στο εξώφυλλο, έκδοση του Kέντρου Λεξικολογίας. Eίναι: «ένα λεξικό –για τα ελληνικά τουλάχιστον δεδομένα– ασυνήθιστο», γράφει στον πρόλογο ο κ. Γεώργιος Mπαμπινιώτης, καθηγητής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Aθηνών και πρώην πρύτανης. «Eνα λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών στη χρήση της Eλληνικής, ένα λεξικό που δικαιούται τον τίτλο –και τον ρόλο– του Γλωσσικού Συμβούλου κάθε αναγνώστη που το παίρνει στα χέρια του...

    Aπλές εξηγήσεις, εύληπτες οδηγίες, πλήθος παραδειγμάτων σωστής χρήσης, αλλά και αντιπαραδειγμάτων εσφαλμένων χρήσεων που πρέπει να αποφεύγονται, σε όλα τα λήμματα του Λεξικού. Eγκαινιάζοντας στη χώρα μας αυτό το νέο είδος λεξικού, προσφέρουμε στους ευαίσθητους, προσεκτικούς και απαιτητικούς ομιλητές της Eλληνικής, αυτούς που αγαπούν ιδιαίτερα τη γλώσσα μας, ένα έργο που θα τους βοηθήσει στη σύνταξη (προφορικών ή γραπτών) κειμένων, τα οποία θα μπορούν να ξεχωρίζουν για την ποιότητα της γλωσσικής τους διατύπωσης» (το όνειρο κάθε δημοσιογράφου, συχνά άπιαστο, συμπληρώνουμε εμείς, που επάγγελμά μας είναι η δημοσιογραφία και γλώσσαν έχομεν Eλληνικήν...). «Παραδίδοντας στη δημοσιότητα αυτό το έβδομο κατά σειράν λεξικογραφικό μου έργο –συνεχίζει ο Γ. Mπαμπινιώτης– αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω θερμά την ομάδα των άξιων γλωσσολόγων μαθητών μου και έμπειρων πια λεξικογράφων, οι οποίοι με βοήθησαν και σε αυτό το λεξικό. Eίναι ο Θεόδωρος Mωυσιάδης, διδάκτωρ γλωσσολογίας, ο Γιώργος Tράπαλης και ο Γιώργος Mπάτζιος... H συμβολή του εκλεκτού φιλολόγου Bασίλη Mαλισιόβα υπήρξε πολύτιμη στη διόρθωση του κειμένου και όχι μόνον. H άρτια εμφάνιση του ιδιαίτερα δύσκολου κειμένου του λεξικού οφείλει πολλά στην έμπειρη συνεργάτιδά μας Mαρία Xριστοπούλου». Oι ευχαριστίες συμπληρώνονται «με την Eιρήνη Mούτου για την όλη υποστήριξη και την εκδότρια του Kέντρου Λεξικολογίας Nάντια Δήμου-Tσιβεριώτη, που μολονότι προέρχεται από τον κλάδο των θετικών επιστημών, έχει αγαπήσει τα λεξικά», παρατηρεί ο Γ. Mπαμπινιώτης.

    Mε αυτό το λεξικό ολοκληρώνεται ο κύκλος των βασικών λεξικών της Eλληνικής που έχουν εκδοθεί από το Kέντρο Λεξικολογίας. Oλοκληρώνεται, εδώ, ο πρόλογος για «τους εραστές της ελληνικής γλώσσας, που με το σύνολο αυτών των λεξικών έχουν πλέον μια αξιόπιστη επιστημονική πανοραμική εικόνα της γλώσσας μας, ενώ ιδιαίτερα με το παρόν λεξικό αποκτούν και έναν επιστημονικό και πρακτικό σύμβουλο στην προφορική και γραπτή χρήση της Eλληνικής». Aυτά από τον σοφό δάσκαλο Γιώργο Mπαμπινιώτη. Aπό τη στήλη «Kαλό ψάξιμο και Kαλή Tύχη, γράφοντας και μιλώντας»! Oι 1.000 συνολικά σελίδες, με τις επισημάνσεις τους, διδάσκουν και συχνά τέρπουν τον αναγνώστη, για τα λάθη που κάνουμε και τις δυσκολίες που συναντάμε... Kαλώς μας ήλθες Γλωσσικέ Σύμβουλε, πάρε τη θέση σου στο ράφι με τα λεξικά! Παράδειγμα: «αναπαλαίωση - ανακαίνιση» (λέξεις που συχνά συναντώνται στις πολιτιστικές στήλες): «Oι λέξεις αναπαλαίωση και ανακαίνιση, αν κριθούν με βάση την ετυμολογική τους προέλευση, φαίνονται αντίθετες μεταξύ τους. Στην πραγματικότητα δηλώνουν και οι δύο την αποκατάσταση (προκειμένου για οικοδόμημα), αλλά σε διαφορετικού είδους κτίσματα και με διαφορετικό σκοπό. H ανακαίνιση (κτιρίου) επιφέρει επισκευές και τροποποιήσεις σε κτίριο που έχει παλιώσει και θέλουμε να γίνει πιο λειτουργικό. Aντίθετα, η αναπαλαίωση αποκαθιστά την αρχική (παλαιά) μορφή, είτε σε μνημείο, είτε σε διατηρητέο κτίριο, είτε γενικά σε κτίσμα που η φυσιογνωμία του συνδέεται με την ηλικία του και κινδυνεύει με τη φθορά του χρόνου να αλλοιωθεί. Mερικοί παρατηρούν ότι και η αναπαλαίωση συνιστά στην πραγματικότητα ανακαίνιση, θεωρούν ατυχή και αντιφατικό τον όρο αναπαλαίωση και προκρίνουν τον όρο ανακαίνιση ακόμη και στην περίπτωση αποκατάστασης της αρχικής μορφής (από το Λεξικό).

    http://www.kathimerini.gr/755940/opi...-g-mpampiniwth

    Παρουσιάσεις του λεξικού έχουμε και στα παρακάτω δημοσιεύματα:

    http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&...2014&id=413650
    http://www.efsyn.gr/?p=173671
    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=565668
    Μένω ΕυρώπηΣύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία: δεν οδηγούν πουθενά. (Λ. Κύρκος)Άντε, πέρασε κι αυτό
    ΕΝΑ ΝΗΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΑ. Staying hungry, staying foolish. Το διαδίκτυο βλάπτει όταν δεν σκέφτεσαι.

  4. #4
    Administrator nickel's Avatar
    Join Date
    Feb 2008
    Location
    38.113583, 23.862870
    Posts
    47,420
    Gender
    Male
    Προς το παρόν, βάζω το σύνδεσμο μόνο:

    Ο Σεφέρης δεν ήταν “προσεκτικός ομιλητής”!
    https://sarantakos.wordpress.com/201.../mpampiniotis/
    Μένω ΕυρώπηΣύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία: δεν οδηγούν πουθενά. (Λ. Κύρκος)Άντε, πέρασε κι αυτό
    ΕΝΑ ΝΗΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΝΙΑ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΑ. Staying hungry, staying foolish. Το διαδίκτυο βλάπτει όταν δεν σκέφτεσαι.

  5. #5
    Junior Member
    Join Date
    Sep 2009
    Posts
    24
    Quote Originally Posted by nickel View Post
    Προς το παρόν, βάζω το σύνδεσμο μόνο:

    Ο Σεφέρης δεν ήταν “προσεκτικός ομιλητής”!
    https://sarantakos.wordpress.com/201.../mpampiniotis/
    Ο Σαραντάκος δεν τον συμπαθεί καθόλου τον Μπαμπινιώτη και μαζί με τις εύλογες αντιρρήσεις, κολλάει σε λεπτομέρειες άνευ σημασίας, και ο τίτλος της ανάρτησης είναι ένα παράδειγμα προσπάθειας να εντυπωσιάσει.

    Τι σημασία έχει εάν κάποιοι αδόκιμοι τύποι χρησιμοποιήθηκαν μια-δυό φορές από σπουδαίους ποιητές, ειδικά των εποχών που η γλώσσα ήταν ακόμη υπό διαμόρφωση; Και ποιός είπε πως και οι ποιητές δεν είναι άνθρωποι; Επειδή ο Καβάφης έγραψε "Επέστρεφε", σημαίνει πως δεν είναι λάθος; Μην τρελλαινόμαστε!

    Παρ'όλο που όντως ο Μπαμπινιώτης είναι ορισμένες φορές ακραίος και δεν τον ακολουθώ παντού, θεωρώ πως ο όρος "προσεκτικός ομιλητής" είναι πολύ καλοδιαλεγμένος και ουσιαστικός, περιγράφει ακριβώς τον άνθρωπο που νοιάζεται για τη γλώσσα του, που θεωρεί πως ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τη γλώσσα είναι κάτι σημαντικό, καίριο.

  6. #6
    Senior Member Paradiper_Du's Avatar
    Join Date
    Jun 2012
    Location
    Κόλαση. Πού αλλού;
    Posts
    153
    Gender
    Female
    Μα ένας τίτλος μπαίνει ακριβώς για να εντυπωσιάσει, για να τραβήξει το βλέμμα και την προσοχή του δυνητικού αναγνώστη. Ο αναγνώστης τον προσπερνά (εφόσον δεν είναι παραπλανητικός) και συγκεντρώνεται στο κείμενο.

    Στην περίπτωσή μας το κύριο επιχείρημα του Σαραντάκου, έτσι όπως το καταλαβαίνω μετά το διάβασμα, δεν είναι να αλιεύσει και να επιδείξει στο κοινό δυο τρία σφάλματα του Μπαμπινιώτη, αλλά να υποδείξει μια λογική λαθροχειρία που διαπερνά όλη τη συλλογιστική του, και την οποία με το αναμφισβήτητο κύρος του επιχειρεί να επιβάλει παντού: ότι τον τίτλο του «προσεκτικού ομιλητή» τον δικαιούται μόνο όποιος ακολουθεί τις διακρίσεις που ο ίδιος ο Μπαμπινιώτης έχει αναδείξει, τις προσωπικές του δηλαδή ιδιοτροπίες.

    Και εδώ βέβαια υπάρχει ένα αστείο φαινόμενο: ικανός αριθμός των “δυσκολιών και λαθών” του λεξικού δεν είναι “δυσκολίες” της γλώσσας γενικώς, αλλά αμφισβητήσεις, κυρίως ορθογραφικές, τις οποίες ο ίδιος ο κ. Μπαμπινιώτης είχε παλιότερα ανακινήσει, και τώρα απλώς τις παίρνει πίσω. Σε κανένα άλλο “λεξικό δυσκολιών και αμφίβολων τύπων” δεν θα βρείτε λήμματα για την ορθογραφία του τσιρότου, της τσιπούρας, του ροδάκινου, του αγοριού, του τζίρου κτλ. γιατί κανείς δεν είχε (ή: δεν είχε τις τελευταίες δεκαετίες) εκφράσει αμφιβολία για την ορθογραφία των λέξεων αυτών, ώσπου να τις αμφισβητήσει ο κ. Μπαμπινιώτης. Τα λήμματα αυτά είναι ίσως χρήσιμα για όποιον παρακολουθεί την εξέλιξη των απόψεων του κ. Μπαμπινιώτη, αλλά όχι για τον μέσο αναγνώστη.

    Να δώσω κι εγώ ένα άλλο παράδειγμα: το περιβόητο αφορώ με εμπρόθετο αντικείμενο. Αμφιβάλλω αν προηγουμένως είχε συνειδητοποιήσει κανείς ότι υπήρχε «πρόβλημα» με το φυσιολογικό άμεσο (απρόθετο) αντικείμενο, προτού δηλαδή το ανακινήσει ο Μπαμπινιώτης. Έτσι, ενώ μέχρι πριν λίγο δεν υπήρχε ζήτημα, τώρα, εξαιτίας ακριβώς της πνευματικής εξουσίας του Μπαμπινιώτη, εγκαθίσταται ένα «μέτρο ποιότητας» καθαρά προσωπικό (με συνέπεια ο κάθε δημοσιογραφίσκος, ξιπασμένος, να μας κοπανάει στις ειδήσεις από την τηλεόραση κι ένα «αφορά στον»).

    Και μια δεύτερη αδυναμία, μεθοδολογική, που επισημαίνει ο Σαραντάκος:

    Τέλος, μια αδυναμία του λεξικού αυτού είναι πως η κατάρτιση του “λημματολογίου” του φαίνεται να έχει βασιστεί εν μέρει στα “γλωσσικά σημειώματα” που βρίσκονται εντός πλαισίου στο μεγάλο λεξικό, και όχι σε αποδελτίωση νεότερων κειμένων. Έτσι, ενώ αφιερώνει, όπως είπαμε, άφθονο χώρο σε ανύπαρκτες αμφιβολίες του τύπου “τσιπούρα ή τσιππούρα”, που κανέναν δεν έχουν απασχολήσει εκτός από τον συγγραφέα, δεν έχει λέξεις που προβληματίζουν τους σημερινούς ομιλητές. Ένα μόνο παράδειγμα: όσοι παρακολουθούν τα σαββατιάτικα “μεζεδάκια” θα έχουν προσέξει ότι κάθε τόσο επισημαίνουμε, εδώ και χρόνια, τη λαθεμένη χρήση της λέξης “τιμητής”, που πολλοί τη χρησιμοποιούν λες και σημαίνει “θαυμαστής, αυτός που τιμά κάποιον” (ενώ σημαίνει σχεδόν το αντίθετο). Ε λοιπόν, λήμμα “τιμητής” δεν υπάρχει στο “Λεξικό δυσκολιών” -ενώ υπάρχει λήμμα “αγόρι”!


    Το ερώτημα είναι: μπορεί κανείς σήμερα να νοιάζεται για τη γλώσσα του, να θεωρεί πως ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τη γλώσσα είναι κάτι σημαντικό, καίριο, να δικαιούται δηλαδή τον τίτλο του «προσεκτικού ομιλητή», χωρίς να ακολουθεί τον Μπαμπινιώτη σε όλες του τις απόψεις;

  7. #7
    Senior Member azimuthios's Avatar
    Join Date
    Jun 2009
    Location
    Athens
    Posts
    3,087
    Gender
    Male
    Το ερώτημα είναι: μπορεί κανείς σήμερα να νοιάζεται για τη γλώσσα του, να θεωρεί πως ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τη γλώσσα είναι κάτι σημαντικό, καίριο, να δικαιούται δηλαδή τον τίτλο του «προσεκτικού ομιλητή», χωρίς να ακολουθεί τον Μπαμπινιώτη σε όλες του τις απόψεις;
    Ε,ναι, μπορεί.
    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,/
    τούτο προσπάθησε τουλάχιστον / όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις --Κ. Καβάφης--

    Whereof one cannot speak, thereof one must be silent. --Ludwig Wittgenstein, Tractatus Logico-Philosophicus--

  8. #8
    Senior Member daeman's Avatar
    Join Date
    Apr 2008
    Location
    anywhere I lay my head
    Posts
    22,924
    Gender
    Male
    Quote Originally Posted by Paradiper_Du View Post
    ...
    Το ερώτημα είναι: μπορεί κανείς σήμερα να νοιάζεται για τη γλώσσα του, να θεωρεί πως ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τη γλώσσα είναι κάτι σημαντικό, καίριο, να δικαιούται δηλαδή τον τίτλο του «προσεκτικού ομιλητή», χωρίς να ακολουθεί τον Μπαμπινιώτη σε όλες του τις απόψεις;
    Όχι απλώς μπορεί, αλλά υποχρεούται, αν νοιάζεται για τη γλώσσα του. Πίστευε και μη, ερεύνα (έτσι, σαν χρησμός), αλλιώς θα πιστεύαμε και στο αλάθητο του όποιου πάπα. Και ξέρουμε ότι δογματισμός και επιστήμη δεν κάνουν καλή παρέα.

    Άλλωστε, έχει αποδειχθεί πολλές φορές ότι η γλώσσα αντιστέκεται στα άνωθεν εκπορευόμενα, όταν δεν βασίζονται στις πραγματικές συνθήκες και ανάγκες.
    Θεωρητικά, θεωρία και πράξη είναι το ίδιο πράγμα. Στην πράξη, όμως, διαφέρουν.
    When this you see, remember me and bear me in your mind, let all the world say what they may, speak of me as you find.

  9. #9
    Junior Member
    Join Date
    Sep 2009
    Posts
    24
    Quote Originally Posted by Paradiper_Du View Post
    Μα ένας τίτλος μπαίνει ακριβώς για να εντυπωσιάσει, για να τραβήξει το βλέμμα και την προσοχή του δυνητικού αναγνώστη. Ο αναγνώστης τον προσπερνά (εφόσον δεν είναι παραπλανητικός) και συγκεντρώνεται στο κείμενο.

    Στην περίπτωσή μας το κύριο επιχείρημα του Σαραντάκου, έτσι όπως το καταλαβαίνω μετά το διάβασμα, δεν είναι να αλιεύσει και να επιδείξει στο κοινό δυο τρία σφάλματα του Μπαμπινιώτη, αλλά να υποδείξει μια λογική λαθροχειρία που διαπερνά όλη τη συλλογιστική του, και την οποία με το αναμφισβήτητο κύρος του επιχειρεί να επιβάλει παντού: ότι τον τίτλο του «προσεκτικού ομιλητή» τον δικαιούται μόνο όποιος ακολουθεί τις διακρίσεις που ο ίδιος ο Μπαμπινιώτης έχει αναδείξει, τις προσωπικές του δηλαδή ιδιοτροπίες.
    [...]

    Το ερώτημα είναι: μπορεί κανείς σήμερα να νοιάζεται για τη γλώσσα του, να θεωρεί πως ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τη γλώσσα είναι κάτι σημαντικό, καίριο, να δικαιούται δηλαδή τον τίτλο του «προσεκτικού ομιλητή», χωρίς να ακολουθεί τον Μπαμπινιώτη σε όλες του τις απόψεις;
    Μα... μόνον ο Μπαμπινιώτης θεωρεί πως ο ίδιος έχει δίκιο κι οι άλλοι άδικο; Το ίδιο δεν κάνουν ΟΛΟΙ; Όλοι όσοι γράφουν βιβλία του τύπου "σωστά ελληνικά", "σωστό ή λάθος"; Το ίδιο δεν κάνει σε μεγάλο βαθμό κι ο ίδιος ο Σαραντάκος; Σημειωτέον πως δεν το θεωρω κακό, ο καθένας τους έχει τις απόψεις του, τις τεκμηριώνει, και τις υπερασπίζεται παθιασμένα. Σε μας τώρα η ευθύνη να διαβάσουμε περισσότερες από μια γνώμες, να το ψάξουμε, εάν θέλουμε, και να επιλέξουμε ό,τι είναι πιο σύμφωνο με την προσωπική μας λογική και αισθητική. Εκεί που με ενοχλεί είναι όταν μιλούν με υπερβολική εμπάθεια και σαρκασμό ο ένας για τον άλλον.

  10. #10
    Senior Member Paradiper_Du's Avatar
    Join Date
    Jun 2012
    Location
    Κόλαση. Πού αλλού;
    Posts
    153
    Gender
    Female
    Επαναλαμβάνομαι, αλλά δεν πειράζει. Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στον Μπαμπινιώτη και τον Σαραντάκο, διαφορά ποιοτική (τη μνημόνευσα παραπάνω): ο Μπαμπινιώτης έχει τα προνόμια του δημόσιου προσώπου και ασκεί εξουσία. Έχει τα μέσα να διαχέει τις απόψεις του πολύ ευρύτερα από τον όποιον Σαραντάκο (ή από την όποια Λεξιλογία —για να μη μιλάμε μόνο για τον Σαραντάκο και προσωποποιούμε το θέμα) και με το κύρος του να τις επιβάλλει. Οι παρατηρήσεις που του γίνονται δεν είναι επειδή λέει την άποψή του για θέματα στα οποία υπάρχει διχογνωμία, αλλά επειδή δημιουργεί ζητήματα εκ του μη όντος, εγείρει θέματα που δεν μας απασχολούσαν μέχρι τότε (να πω πρόχειρα ένα που θυμήθηκα: το πόσω μάλλον) και η λογική του γέρνει εμφανώς (και δυσανάλογα) προς την επαναφορά λύσεων από το παρελθόν, από φάσεις που η γλώσσα τις έχει αφήσει πίσω της.

Page 1 of 3 1 2 3 LastLast

Bookmarks

Bookmarks

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •