PDA

View Full Version : Modus vivendi



nickel
25-06-2011, 08:17 PM
Πέρυσι, τέτοιον καιρό περίπου, μετακόμισα το γραφείο μου στο πάνω πάτωμα και απέκτησα πολύ καλύτερη θέα, κάτι που θα αποτελούσε σοβαρή αναβάθμιση αν σήκωνα συχνά τα μάτια μου από την οθόνη ή αν δεν ήμουν νυχτοπούλι. Υπήρξαν και άλλα πλεονεκτήματα, αλλά και ένα τουλάχιστον μειονέκτημα: τα μυρμήγκια.

Κάτω στον κήπο, κάπου ανάμεσα στα χώματα, ξεκινά κάποια στιγμή μόλις καλοκαιριάσει μια πομπή μυρμηγκιών, που διασχίζει την αυλή, ανεβαίνει τη σκάλα, διατρέχει το μπαλκόνι από τη μια άκρη στην άλλη, παραμένοντας στη βάση του τοίχου και περνώντας ακριβώς μπροστά από τις μπαλκονόπορτες, και καταλήγει σε μια εξωτερική κόχη του τοίχου. Η πομπή σκαρφαλώνει κάθετα την κόχη και εξαφανίζεται στα κεραμίδια της στέγης.

Κάθομαι και παρατηρώ καμιά φορά τα μυρμήγκια καθώς διατηρούν σταθερή πορεία στην κόχη του τοίχου, πάνω στην ελαφριά κούρμπα που φιλοτέχνησε ο σοβατζής. Όσα ανεβαίνουν, άλλα τόσα κατεβαίνουν. Κάθε φορά που ένα μυρμήγκι συναντά ένα άλλο στο δρόμο του, κάτι που γίνεται πολλές φορές κάθε λεπτό, ανταλλάσσουν πάντα έναν γρήγορο χαιρετισμό, μια γρήγορη πληροφορία («Τι γίνεται εκεί πάνω;» «Τσιμπούσι. Βρήκαμε ψόφια κάμπια».)· ποτέ δεν χασομερούν, ποτέ δεν στήνουν πηγαδάκια, αλλά και ποτέ δεν διασταυρώνονται χωρίς έστω τον γρήγορο χαιρετισμό.

Δεν ξέρω σε τι αποσκοπεί αυτό το σούρτα-φέρτα, αυτή η μεγάλη πορεία. Ομολογώ ότι δεν άνοιξα εγκυκλοπαίδεια ή ιστοσελίδες να βρω τις διατροφικές ή άλλες σκοπιμότητες πίσω από τις μετακινήσεις των μυρμηγκιών· προτιμώ να απολαμβάνω το μυστήριο της άγνοιάς μου. Η λεπτομέρεια που με συγκινεί είναι η συνεννόηση που φαίνεται να έχουμε βρει για να συμβιώνουμε.

Τις πρώτες κιόλας μέρες της περσινής τους μεγάλης πορείας ανακάλυψα ένα μεσημέρι ότι είχε σχηματιστεί ένα παρακλάδι που ξεκινούσε από την πόρτα του γραφείου μου και έφτανε στο βάθος, σε μια κουζινίτσα, εκεί όπου κατάφεραν να βρουν ζάχαρη ή κάποιο ξεχασμένο γλυκό. Δεν θυμάμαι τι, θυμάμαι ότι το είχαν κατακυριεύσει. Η αντίδρασή μου ήταν άμεση και αντιεπιστημονική. Πήρα ένα ισχυρό αποσμητικό σπρέι και ψέκασα όλη τη διαδρομή που είχαν ακολουθήσει. Ήταν θαυματουργό εκείνο το σπρέι γιατί πέρασαν όλοι οι μήνες της καλοκαιρίας, μέχρι που σταμάτησε το αέναο πηγαινέλα, και δεν επανέλαβαν την επιδρομή τους στα ενδότερα του γραφείου μου. Έμεινα μόνο με την απορία πώς ήταν δυνατό να εντοπίζουν το φαγώσιμο από τόση απόσταση.

Στους μήνες που μεσολάβησαν οι πολύ πιο επίμονες επιδρομές τους στην κουζίνα, στο ισόγειο, έχουν αντιμετωπιστεί με τείχη κανέλας: σκόνη κανέλα ή ξυλαράκια κανέλας έχουν κάνει το θαύμα τους.

Φέτος η πομπή προς τη στέγη ξεκίνησε με καθυστέρηση, όπως όλη η καλοκαιρινή φύση. Νωρίς νωρίς επιχείρησαν την πρώτη επιδρομή τους στα ελάχιστα φαγώσιμα που θα βρουν στο γραφείο μου, η οποία αντιμετωπίστηκε αμέσως, και με αποσμητικό και με κανέλα. Σήμερα όμως επιχείρησαν δεύτερη μεγάλη επίθεση, χωρίς ιδιαίτερο λόγο – θα τα βάρεσε η ζέστη. Επιστράτευσα πάλι κάποιο αποσμητικό και την κανέλα, σε μεγαλύτερες δόσεις. Αλλά, ταυτόχρονα, αυτή τη φορά έχασα την ψυχραιμία μου και ζούπηξα με δάχτυλα και με πόδια όσα βρήκα μπροστά μου μέσα στο γραφείο μου.

Στο modus vivendi, ο αδύνατος πρέπει να αντιλαμβάνεται τα όριά του. Όταν τα υπερβαίνει, υφίσταται τις συνέπειες. Όπως λέμε, ούτε μυρμήγκι δεν μπορώ να βλάψω. Αρκεί να μη με ενοχλεί.

:eek:

Elsa
25-06-2011, 11:15 PM
Βρε, τι πάθατε όλοι με τα ζούδια φέτος;:laugh:
Δε μου αρέσει να σκοτώνω μυρμήγκια, γενικά προσπαθώ να μη σκοτώνω ότι δε με απειλεί. Στο πάτωμα τα αφήνω να σουλατσάρουν, μόνο το καλοκαίρι το κάνουν. Αν τα βρω σε πάγκο ή τραπέζι βάζω λεμονόκουπες ή σταγόνες αιθέριου έλαιου λεβάντας. Θα δοκιμάσω και την κανέλα, όμως!
Σκέφτηκες ότι ίσως το σπίτι χτίστηκε σε κάποια κεντρική μυρμηγκολεωφόρο τους;

nickel
25-06-2011, 11:23 PM
Σκέφτηκες ότι ίσως το σπίτι χτίστηκε σε κάποια κεντρική μυρμηγκολεωφόρο τους;
Λες το θέμα να είναι της αρμοδιότητας του Στίβεν Κινγκ; :scared:

Έχω ακούσει και για μαγειρική σόδα, αλλά δεν την έχω δοκιμάσει (στα μυρμήγκια).

Elsa
26-06-2011, 12:14 AM
Λες το θέμα να είναι της αρμοδιότητας του Στίβεν Κινγκ; :scared:

Μάλλον εννοούσα οτι ήρθαμε δεύτεροι και ίσως πρέπει να είμαστε λίγο πιο σεμνοί στις αντιδράσεις μας... :rolleyes:

Themis
26-06-2011, 01:48 AM
Μα δεν φταίμε εμείς. Αυτά φταίνε που είναι μυρμήγκια. Οφείλουμε όμως να τους αναγνωρίσουμε το τεράστιο προσόν ότι δεν είναι κατσαρίδες. Άλλο το πλημμέλημα, άλλο το κακούργημα.

Earion
27-06-2011, 09:30 AM
Δοκίμασε και το ξίδι.

Palavra
27-06-2011, 10:02 AM
Οφείλουμε όμως να τους αναγνωρίσουμε το τεράστιο προσόν ότι δεν είναι κατσαρίδες. Άλλο το πλημμέλημα, άλλο το κακούργημα.
Συμφωνώ με τον κύριο συνήγορο και προτείνω, αν δεν τα βρίσκεις μέσα σε ντουλάπια ή τέτοια, να τα αφήνεις να σουλατσάρουν. Η καλύτερη λύση είναι να προσπαθείς να μην έχεις ανοιχτές συσκευασίες με φαγητά, δηλαδή αλεύρια, ζάχαρες, ψωμί και τα λοιπά καλό θα είναι να κλείνονται μέσα σε βαζάκια ή άλλα δοχεία που δεν αφήνουν πέρασμα σε ανεπιθύμητους επισκέπτες.

Εναλλακτικά, ψάξε να βρεις από πού βγαίνουν, και προσπάθησε να κλείσεις την τρύπα. Το ξίδι δεν κάνει και πολλά πράγματα, άκουσα όμως στους Κηπουρούς του Mega ότι τα μυρμήγκια δεν πολυαγαπούν τη μέντα, και ότι αν σκορπίσεις στο δρόμο τους μερικά φύλλα μέντας, θα εξαφανιστούν. Δεν το έχω δοκιμάσει ακόμα όμως, οπότε δεν ξέρω αν πιάνει. Το μόνο που έχω δοκιμάσει είναι οικολογικό εντομοκτόνο για μελίγκρα και άλλα τέτοια ζούδια, οπότε αν θέλετε, σας λέω. Αν τα ζούδια είναι κατσαρίδες, προτείνω πυρηνική βόμβα. Σίγουρα πράματα.

Earion
20-07-2011, 06:50 AM
Δυόσμος εναντίον μυρμηγκιών

Εάν στις γλάστρες των λουλουδιών φωλιάζουν μυρμήγκια, κάντε ένα αφέψημα με 100 γρ. φρέσκα φύλλα δυόσμου και 1 λίτρο νερό και ποτίστε τις.

Αλεξάνδρα Κούκη. Τα μυστικά της γιαγιάς Αλεξάνδρας. Εκδόσεις Ψύχαλου, 2006, σ. 100.

SBE
20-07-2011, 09:23 AM
Στάνταρ μυρμηγκοαπωθητκό η ρίγανη. Θα παρατηρήσετε ότι τα μυρμήγκια παρακαμπτουν (με μεγάλη απόσταση) σημείο που υπάρχει ρίγανη.

nickel
20-07-2011, 10:01 AM
Καλημέρα. Μια και αναβιώσατε το μυρμηγκονήμα, να προσθέσω μια αποκαλυπτική εξέλιξη των τελευταίων ημερών. Ανακάλυψα τι είχε τραβήξει τον μυρμηγκόκοσμο: το πλαστικό περίβλημα γύρω από ένα μονόζυγο που είχα ακουμπήσει κάτω, ανάμεσα σε δύο βιβλιοθήκες, αχρηστευμένο μια και οι πλατάρες μου δεν έχουν ανάγκη από άλλη άσκηση. Από όλα τα εδέσματα που είχα να τους προσφέρω, αυτά διάλεξαν την πλαστικούρα. Η νέα γενιά δεν έχει καθόλου γούστο, δώσ' τους Μακντόναλντ και πάρ' τους την ψυχή. Τους το έβγαλα κι εγώ έξω και το χαίρονται με την ησυχία τους και ξέρω κι εγώ πού περνάνε τις ώρες τους.

Πέρα απ' όλα αυτά, βέβαια, το αρχικό κείμενο είχε (και) αλληγορική σημασία.