Meditation XVII, John Donne

[Palavra]

Καλησπέρα,
ξέρει κανείς αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά αυτό το έργο του Τζον Νταν; Ψάχνω αλλά δε βρίσκω κάτι. Συγκεκριμένα, με ενδιαφέρει το παρακάτω απόσπασμα:


No man is an island, entire of itself; every man is a piece of the continent, a part of the main. If a clod be washed away by the sea, Europe is the less, as well as if a promontory were, as well as if a manor of thy friend's or of thine own were: any man's death diminishes me, because I am involved in mankind, and therefore never send to know for whom the bells tolls; it tolls for thee.

http://www.online-literature.com/donne/409/

[Palavra]

Να προσθέσω ότι δε με ενδιαφέρουν οι ερασιτεχνικές μεταφράσεις που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, με ενδιαφέρει αν έχει μεταφραστεί το συγκεκριμένο από εκδοτικό οίκο. Ευχαριστώ δις.

[nickel]

Το ανέφερα προ ημερών στο νήμα για τα Allusions. Αν κάποιος δεν έχει συλλογή στην οποία περιέχεται (διότι ολόκληρο το βιβλίο Προσευχές για περιπτώσεις ανάγκης δεν έχει μεταφραστεί), ίσως έχετε τη μετάφραση τού Για ποιον χτυπά η καμπάνα.

Προς το παρόν, ας κοτσάρω από το διαδίκτυο (δεν λέει από πού το πήραν):

«Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, πλήρες και αύταρκες. Κάθε άνθρωπος είναι ένα τμήμα της ηπείρου, ένα κομμάτι της στεριάς. Αν ένας σβώλος χώμα παρασυρθεί από τη θάλασσα, η Ευρώπη μικραίνει, σαν να 'χε καταβυθιστεί ένα ακρωτήρι, σαν να χανόταν το αρχοντικό των φίλων σου ή το δικό σου. Ο θάνατος κάθε ανθρώπου με ελαττώνει, γιατί ανήκω στην ανθρωπότητα. Και γι' αυτό μη στέλνεις να ρωτήσεις για ποιον χτυπάει η καμπάνα - χτυπάει για σένα».

Εναλλακτικό φίνις:
Ο κάθε θάνατος με μειώνει, επειδή είμαι μέρος της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό, μη ρωτάς γιατί χτυπάει η καμπάνα· χτυπάει για εσένα.

[nickel]

Μα κανένας δεν έχει τον Χεμινγουέι στα ελληνικά;

Και καθώς διαβάζω τα Νέα (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=4513723), πέφτω πάνω σ' αυτό:


Διάβασα κάτι που είναι σαν στιγμή ακινησίας και φευγαλέου φωτισμού των βασικών, όσων δηλαδή σκεπάζονται από τον καταιγισμό του περιττού. Ή σαν απρόσμενη στιγμή σιωπής που αποκαλύπτει τον εφήμερο θόρυβο. Οι Άγνωστες γλώσσες, μικρή εκλογή μεγάλης ποίησης που επέλεξε και μετέφρασε ο Μίλτος Φραγκόπουλος (Εκδόσεις Άγρα). Η επιλογή φέρει ήδη τη σφραγίδα του μεταφραστή-ενορχηστρωτή: Λεοπάρντι, Λέρμοντοφ, Χαίλντερλιν, Κητς, Βερλαίν, Ρίλκε, Γέητς, Αρχίλοχος, Νταν. Το εγχείρημα, έργο πρωτότυπο καθαυτό, προσθέτει άλλο ένα πολύτιμο κομμάτι στην εντυπωσιακή μεταφραστική διαδρομή που άρχισε ο Μίλτος Φραγκόπουλος με τα ανεπανάληπτα «Ταξίδια του Γκάλιβερ» το 1982. Στα εννέα αποσπάσματα-κοσμήματα που συνθέτουν τη «μικρή ποιητική εκλογή», σταματάς κάθε τόσο σε ακόμα μικρότερα θαυμαστά πετράδια: «πού είναι ο ήχος των αρχαίων λαών;» (Λεοπάρντι), «ορκίζομαι στη συνάντηση μαζί σου και στο χωρισμό που θα ΄ρθει» (Λέρμοντοφ), «Κι ας μαίνονται όλες, οι αδίδακτες διανοητικές δυνάμεις, πάντα αγαπά η Αγάπη» (Χαίλντερλιν), «οι άριστοι μένουν αμήχανοι, μα οι φαύλοι είναι όλοι τους γεμάτοι ορμή και πάθος» (Γέητς), «μάθε ποιος ρυθμός τους ανθρώπους κρατά» (Αρχίλοχος). Ή, στον στοχασμό του Τζον Νταν (1572-1631) που κλείνει ως επίμετρο: «...όλη η ανθρωπότητα είναι έργο ενός συγγραφέα, κι είναι όλη ένα βιβλίο. Όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει, δεν σκίζεται κάποιο κεφάλαιο από το βιβλίο αυτό, αλλά μεταφράζεται σε μια άλλη γλώσσα καλύτερη. Και κάθε κεφάλαιο έτσι πρέπει να μεταφραστεί...». Η μετάφραση σαν το βήμα της Θείας Πρόνοιας μέσα στο βιβλίο της ζωής! Ή τρεις αιώνες αργότερα (Ρίλκε), σαν την εκθαμβωτική υλικότητα των πραγμάτων «που έπλασε η μία γενιά μετά την άλλη, ώσπου να ζει στα χέρια και στα μάτια μας σαν κομμάτι του εαυτού μας».
— Γιάννης Βούλγαρης

Οπότε, θεωρώ ότι αξίζει να αγοραστεί το βιβλίο, όχι μόνο για να δούμε πώς απέδωσε ο Μίλτος Φραγκόπουλος τον Στοχασμό του Νταν.

[nickel]

Να προσθέσω και τη μετάφραση από τον Ιάσωνα Αποστολόπουλο (Για ποιον χτυπά η καμπάνα, Εκδόσεις Γράμματα, 1992):


Κανένας άνθρωπος δεν είναι μόνος του ένα Νησί ακέραιο και ξεχωριστό· κάθε άνθρωπος είναι ένα κομμάτι της Ηπείρου, ένα κομμάτι της ενδοχώρας· αν η θάλασσα πάρει μαζί της ένα σβόλο χώμα, η Ευρώπη λιγοστεύει, σαν να ήταν ένα Ακρωτήρι ή σαν να ήταν ένας Πύργος, φίλων σου ή δικός σου· ο θάνατος του κάθε ανθρώπου με λιγοστεύει, γιατί ανήκω στην Ανθρωπότητα. Γι’ αυτό, μη στέλνεις ποτέ να ρωτήσεις για ποιον χτυπά η καμπάνα· για σένα χτυπά.

John Donne

[azimuthios]

Η ταινία About a boy με τον Hugh Grant ξεκινάει με αυτό το απόσπασμα αν θυμάμαι καλά, οπότε μπορεί να το βρήκε ο υποτιτλιστής. Επίσης είναι μυθιστόρημα του Νικ Χόρνμπι, άρα μπορείς να δεις μήπως και ο μεταφραστής στα ελληνικά βρήκε κάποιο απόσπασμα.

[jmanveda]

Να θυμίσω ότι υπάρχει ένα έργο του Thomas Merton με τίτλο NO MAN IS AN ISLAND.

Μήπως μεταφράστηκε αξιοπρεπώς; Δεν θυμάμαι όμως αν είχε το απόσπασμα που ενδιαφέρει.

Hope this helps.

[Palavra]

Παιδιά, σας ευχαριστώ πολύ όλους, και ιδιαίτερα τον Νίκελ που ανάστησε το νήμα :) Η αλήθεια είναι βέβαια ότι δε θυμάμαι πια τι έγραψα, γιατί το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει από το '09, αλλά θα το δω και θα σας πω :p